ಮೊನ್ನೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ, ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದ ಅವನು ‘ಒಂದು ಅಮೆರಿಕನ್ ಡಾಲರ್ ಒಂದು ಭಾರತೀಯ ರೂಪಾಯಿಗೆ ಸಮ ಅಂತ ಸರ್ಕಾರ ಘೋಷಿಸಿಬಿಟ್ರೆ, ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಪರಿಹಾರ ಆಗುತ್ತೆ ಅಲ್ವಾ?’ ಅಂತ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟ. ಅದು ಹಾಗಲ್ಲಪ್ಪ ಅಂತ ನಾನು, ಗೋಲ್ಡ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡರ್ಡ್, ಬ್ರೆಟನ್ ವುಡ್, ಫ್ರೀ ಫ್ಲೋಟ್ ಅಂತ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದ ಥಿಯರೀ ಎಲ್ಲ ಹೇಳಿದರೂ, ಅವನು ಕನ್ವಿನ್ಸ್ ಆದ ಹಾಗೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ‘ತಮ್ಮ ದೇಶದ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ದುಡ್ಡು ಬರಲಿ ಅಂತ, ಅಮೆರಿಕದಂತಹ ಮುಂದುವರಿದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ಚೇಲಾಗಳಾದ ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಗಳು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಹುನ್ನಾರ, ಇದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರಗಳು ತಲೆ ಬಾಗುತ್ತಿವೆ’ ಅಂತ ಮತ್ತೊಂದು ಅನಾಹುತಕಾರಿ ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಟ್ಟು ಸುಮ್ಮನಾಗಿ ಬಿಟ್ಟ.
ಇವನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ನನಗೆ ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಮೌಲ್ಯ ವರ್ಧಿತ ತೆರಿಗೆ(VAT) ಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದಾಗ, ಸ್ವದೇಶಿ ಚಳುವಳಿಯ ಬಹುಮುಖ್ಯ ವಕ್ತಾರರೊಬ್ಬರು ‘ವ್ಯಾಟ್ ಅಳವಡಿಸುವ ಸರ್ಕಾರದ ಉದ್ದೇಶದ ಹಿಂದೆ ಮುಂದುವರೆದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಪಿತೂರಿಯಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಬಡ, ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಜನರಿಗೆ ತೊಂದರೆಯುಂಟಾಗುತ್ತದೆ’ ಎಂದು ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಮುಖ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಘಂಟಾಘೋಷವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದು ನೆನಪಾಯಿತು.
ಸರ್ಕಾರದ ಈ ಪಾಲಿಸಿಗಳು ಯಾವುದೇ ಲೋಪ ದೋಷಗಳು ಇಲ್ಲದ್ದು ಅಂತ ಹೇಳುವುದು ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಆದರೆ, basic understanding ಇಲ್ಲದೆಯೇ, ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಚರ್ಚೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುವವರ ಹಾಗೂ misinformation campaign ಗಳನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಡೆಸುವವರ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಆಕ್ಷೇಪ.
************************************
ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ನ ಇತ್ತೀಚಿನ ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಡವರ ಸಂಖ್ಯೆಯಿರುವುದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ. ಸುಮಾರು 460 ಮಿಲಿಯನ್. ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಶೇಕಡ 42 ರಷ್ಟು. ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರಕಾರ ದಿನಕ್ಕೆ 1.25 ಅಮೆರಿಕನ್ ಡಾಲರ್ ಗಿಂತ (ಅಂದಾಜು, ಭಾರತದ 55 ರೂಪಾಯಿಗಳು) ಕಡಿಮೆ ಆದಾಯ ಇರುವವನು ಬಡವನು ಎಂದು. ಆದರೆ ಏಶಿಯನ್ ಡೆವೆಲಪ್ಮೆಂಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ನ ಪ್ರಕಾರ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಆದಾಯ ದಿನಕ್ಕೆ ಅಮೆರಿಕನ್ ಡಾಲರ್ 1.35 ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಿದ್ದರೆ ಅವನು ಬಡವ. ಇದರ ಪ್ರಕಾರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 600 ಮಿಲಿಯನ್ ಬಡವರಿದ್ದಾರೆ.
ಆದರೆ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವೇ ಬೇರೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬಡತನವನ್ನು ಪ್ರತಿ ದಿನ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಆಹಾರದ ಕ್ಯಾಲೊರಿ ಪ್ರಮಾಣ ಆಧರಿಸಿ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರ ಪ್ರಕಾರ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇರುವ ಬಡವರ ಸಂಖ್ಯೆ 300 ಮಿಲಿಯನ್! ಆದರೆ ಈ ಮುನ್ನೂರು ಮಿಲಿಯನ್ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ SIZE ZERO ಹೊಂದಲು ಕಸರತ್ತು ನಡೆಸಿ ಊಟ ಬಿಟ್ಟಿರುವ, ನಮ್ಮ ಚಲನಚಿತ್ರ ತಾರೆಯರು, ಹಾಗೂ ಬೆಕ್ಕಿನ ನಡಿಗೆಯ ಬೆಡಗಿಯರ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಸೇರಿದೆಯೊ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ!!!!
(ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆ ಗಾಗಿ ಬರೆದದ್ದು ೬ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೨೦೦೮)
